Ömer Özgeç

Artık başkalarının şarkılarını söylemekten bıkıp (daha çok İngilizce, İtalyanca, Fransızca şarkılar söylüyordum) kendi şarkılarımı yazıp bestelemeğe başladığım bir dönemdi, bir TRT Kültür programcısının Kuzguncuk’taki evine davetliydik. Davetliler arasında Rıfat Ilgaz’ın oğlu Aydın Ilgaz da vardı. Aydın, ¨Babamın 50. sanat yılını kutlayacağımız bir gece düzenleyeceğiz, sen de babamın bir şiirini besteler misin o gece için,¨ diye sordu. Ben şimdiye dek hiç böyle bir çalışma yapmamıştım, bir bakayım dedim.
Ertesi gün Rıfat Ilgaz’ın şiir kitaplarını elden geçirdim, ¨Alişim¨ şiirini seçtim ve onun üzerinde çalışmaya başladım. Bir hafta içinde şiirin yapısına uygun bir ezgi oluşturdum. Gecenin yapılmasına daha bir ay vardı. Kendi kendime çalıp söyleye söyleye iyice olgunlaştırdım şarkıyı. Rıfat Ilgaz’ın 50. sanat yılını kutladığımız Şan Sineması’nda sıram gelince ben de çıkıp şarkımı çalıp söyledim. Beğenildiğimi de söyleyebilirim. Bu çalışma biçimi benim çok hoşuma gitti. Sonra başka başka şiirler seçip onları da besteledim. Böylece ben şiirlerden şarkı yapan biri oldum. Sonra daha uzun soluklu çalışmalar da yaptım: Nazım Hikmet’in Jokond ile Si-Ya-U’su bunlardandır. Sahneye konulabilir, rak-opera diye düşünülebilir.