Last updated: 4 hours ago
احمد عبادی (۱۲۸۵-۱۳۷۱) فرزند میرزا عبدالله فراهانی و نوۀ علیاکبر فراهانی، پسرعموی علی اکبر و عبدالحسین شهنازی و دایی هوشنگ سیحون، معمار برجستۀ ایرانی بود. عبادی استاد مسلم موسیقی ایرانی و ابداعکنندهٔ روش کوک و نوازندگی نوین سهتار با سبکی ممتاز و منحصر به فرد بود. او در سال ۱۲۸۵ در تهران به دنیا آمد. از ۷ سالگی مشق سهتار را نزد پدرش شروع کرد و ۱۳ سال بیشتر نداشت که پدرش میرزا عبدالله درگذشت. پس از آن، او مشق سهتار را پیش خواهرانش ملوک و مولود و برادرش جواد ادامه داد، به گونهای که در ۱۸ سالگی توانایی نواختن قابل قبولِ ساز را پیدا کرد. با این که او پسر میرزا عبدالله بود، اما نوازندگیاش هیچ شباهتی به نوازندههای هم دورهاش، که عموماً از شاگردان میرزا عبدالله بودند، نداشت و با نوازندگی هنرمندان قدیمیتر از خودش نیز متفاوت بود. وی در نواختن سهتار سبک و شیوهای مخصوص به خود داشت و در دورهای که سهتار به خاطر حجم کمِ صدا رو به فراموشی بود، این ساز را احیا و نوازندگی تکسیم را برای سهتار ابداع کرد که سبب تحولی در سهتارنوازی شد. یکی از کارهای مهم او، ابداع کوکهای مختلف برای سهتار است. پیش از او عموماً از کوکهای تار برای سهتار استفاده میشد ولی عبادی این رویه را تغییر داد و ثابت کرد بعضی از این کوکها مناسب سهتار نیست. وی از نخستین بداههنوازان موسیقی ایران در رادیو بود و با بسیاری از بزرگان موسیقی ایران همچون رضاقلیمیرزا ظلی، غلامحسین بنان، حسین قوامی، حسن کسایی و علی تجویدی، پرویز یاحقی، اسدالله ملک، محمدرضا شجریان و فرامرز پایور همکاری داشت. استاد احمد عبادی به دلیل ابتلا به سرطان روده در ۱۷ اسفند ۱۳۷۱ در تهران درگذشت و در امامزاده طاهر کرج به خاک سپرده شد.
Monthly Listeners
1,067
Monthly Listeners History
Track the evolution of monthly listeners over the last 28 days.
Followers
5,088
Followers History
Track the evolution of followers over the last 28 days.